An angel

As I look at the smiling moon tonight,
I so wish that I can hold you tight.

Just to be in your warm embrace,
and look at your wonderful face.

To feel your lips on mine,
your warm kisses as sweet as wine.

For you have captured my heart,
with you, I want to make a new start.

You must be an angel send from above,
filled with tenderness and sweet love.

Your kind, sweet and true,
from now on my heart belongs to you.

A new love found

As I look at the stars,
I try very hard to determine,
which is Venus and which is Mars.

But my focus is far from here,
thinking of a man, so dear.

In the silence of the night,
he holds my thoughts, so tight.

Oh, angel of mercy, let him rest,
hold him safe against your chest.

And when night turns into day,
let him know I am thinking of him,
and in my heart he will stay.

Moving on

It is nearly 3 years ago,
And still I cannot let you go,
You left me all alone,
I still can't believe that you are gone.

It is easy to wear a mask,
It is definitily not such a hard task,
"Look World, I am just okay,
Nothing wrong in my life today!"

But nobody sees inside my soul,
See my pain, my longing, my turmoil,
I know, to be happy again, I have to move on,
But you see, it is easier said than done.

Oh, Angel of Life, please take my hand,
I feel so dead, here where I stand,
I want to let go and lay him to rest,
For both of us, that will be the best.

Oh, Angel of Hope, give me something to make life worthwhile,
Please help me to walk a few extra mile,
My heart is so broken and I cried so many tears,
Oh, Lord, how long must this continue? How many years?

For now, my two children are my salvation,
But soon life's course, will change their destination,
Oh, Angel of Mercy, have pity on this poor soul,
Help me to see the beauty of life again and find a new goal.

Oh, Angel of Gratitude, make me see,
How blessed I am for there are people worse of than me,

Make me dance with joy in the the rain,

And put a honest smile on my face again.

Oh, Angel of Love, please send me an angel to love,

Because the angel I had is now soaring the heavens above,

I might be lonely, I might feel blue,

But in all of this misery, God, I can always look up to You.

Kyk...as daar nou iets is wat my kuite laat 10 bar pomp, dan is dit mense met die mentaliteit van grond. Mense wat dink hulle weet alles en is tog net nooit verkeerd nie. Ek is seker dat daar in alle organisasies 'n klomp breinlose liggame rondloop en glo my ek het dit ook weer vandag beleef.

Jy sien hulle op paaie, in die werksplek...net blêrrie orals man. Ek stap nou 'n rukkie terug in 'n plek in (sal nou maar nie sê watter organisasie/besigheid nie) in. Hulle het 'n kragonderbreking, dus alle rekenaars is af. Ek wil net iets algemeens uitvind...iets wat jy nie eers op die verdomde blikbrein kan sien nie. Die persoon aan die anderkant van die toonbank deel my mee dat hy my nie kan help nie want daar is 'n kragonderbreking. Ek sê toe: "Dit is reg ou maat, ek het niks op die rekenaar nodig nie, net advies." Nadat ek my hele storie vir hom ge"spin" het, kyk hy my aan asof ek van 'n vêr, vêr...donners vêr planeet afkom en sê: "Sorry, we have a power failure."

Nou ja, nou verstaan ek dat party organisasies/besighede mense aanstel wat se breins met elektrisiteit werk. Mens is ook nooit te oud om die goed te leer nie, nê?

Of, my persoonlike gunsteling is op die pad. Prentjie die volgende: 2 bane...1 is 'n verpligte draai na links, die ander is vir verkeer wat reguit wil aanry of regs wil draai. Sover ek destyds geleer het toe ek vir my lisensie moes gaan, beteken die pyle op die pad ietsie...dit vertel jou tog 'n ou storietjie van wat jou ou karretjie mos nou moet doen. Daar staan ek in die baan om reguit aan te gaan soos die ou geel pyltjie op die pad my nou wys. Die verkeerslig slaan oor na groen en ek "proceed" vorentoe...reguitaan soos ek mos nou wil. Sal die breinlose vet koei in haar blink nuwe motor wat sy omtrent nie eers kan hanteer nie, mos op haar toeter lê en vir my 'n "family wave" met haar middelvinger gooi terwyl sy met die spoed van fisantstront hier aan my linkerkant verby my snel.

Ek is so uit die veld geslaan en verstaan nie onmiddellik wat de josie ek nou verkeerd gedoen het nie. Gelukkig vir my en ongelukkig vir haar stop ons toe mos by dieselfde ou winkeltjie. Ek stap na haar toe en vra haar wat haar probleem is. Die bek gaan behoorlik oop en toe soos 'n vissie op droë grond. Uiteindelik kry ek toe 'n beurt om te praat toe sy na asem snak en vertel haar toe mooi dat sy bliksems onnosel is. Ek nooi haar toe vriendelik uit om haar vinger in haar gat te druk met die belofte dat indien sy dit nie doen, ek dit vir haar sal doen. Ek gee ook onmiddellik aan haar my oogarts se nommer en stel voor dat sy vir 'n oogtoets gaan aangesien ek voel dat sy dit nodig het. Sy was minder gelukkig met my op daai punt, maar was goed de hel in vir my toe ek verder aanvoer dat sy asseblief na die lisensiekantore moet gaan en haar nagemaakte lisensie asseblief tog maar moet gaan inruil en 'n werklike bestuurstoets moet gaan doen.

Mense...kyk...hierdie breinlose mense is oral om ons en dit is skrikwekkend!! Mens moet net begin oppas as al hierdie breinlose outjies begin saamstaan want ek glo mens moet nie die krag van so 'n groep stupid ouens onderskat nie. Hulle sal jou dalk nog omtoor met onnoselheid!!

Op 29 September 2006 is nog 'n deel uit my lewe geruk met die dood van een van my vriende se vrou en een van sy dogterjies. My vraag bly: Hoekom? Hy het 'n uiters stront eerste huwelik gehad en het deur 'n nog meer stronter egskeiding gegaan. 'n Paar maande later ontmoet hy toe hierdie vrou wat 'n ware engel was. 'n Jaar later is hulle getroud.

Deksels! Hoeveel mense kry die kans om weer absolute geluk of beter geluk te vind??? Uit hul huwelik is 3 pragtige dogtertjies gebore. 3 pragtige kinders met die mooiste blou oë. Sy vrou het 'n dogter van haar eie gehad en hy het hierdie kind met liefde een van sy eie gemaak. Sy is wees gelaat. Haar eie pa het die pad gevat toe hy gehoor het haar ma is met haar swanger. My vriend lê op die oomblik in George in die hospitaal en het die verlies van gevoel aan die linkerkant van sy lyf.

My hart is so stukkend vir sy part, want buiten die trauma van die motorongeluk, moet hy nog die verlies van sy vrou en sy een dogtertjie ook hanteer. Ja, ja ek weet...hy is nie die enigste wat met verlies moet deel nie. Almal het hul eie kruise om te dra...maar ek verstaan nie waarom leed gewoonlik die goeie mense moet tref nie. Gemors en uitvaagsels seëvier. Ek benavraag nie God se weë nie, maar sulke dinge laat my stom.

Almal van ons in hierdie wêreld is op die een of ander manier aan mekaar "geweef". Soms besef mens dit eers wanneer jou wêreld uitmekaar val deur die verlies van 'n wederhelf, ma, pa, broer, suster...wie ookal. Wanneer 'n mens bevoorbeeld trou word sy ouers jou ouers ook en andersom...so word ons aanmekaar "geweef"...ons ken mos maar almal die ritueel. Dit is dan na die dood van so 'n maat, wat jy wel agterkom hoe nou jy wel saamgeweef was of nie. Soms besef jy dat dit eintlik daai maat van jou was wat die garing was wat al die lappies aanmekaar gehou het.

Met 'n skok kom jy agter dat jy eintlik maar niks of 'n minimum getel het in sy familie se oë. Lieflike maskers is deur hulle opgesit en jy is maar verdra want:"Sy is my broer se vrou". Daar staan jy dan...al die ou lappetjies lekker goed ge"scatter"...die hele blêrrie vloer vol.

Elke persoon se situasie is uniek, maar die interressantste hiervan is: Watter van daai lappies beteken vir jou genoeg om weer op te tel en weer aan jou vas te weef? Jy buk maar en tel die hele spul op, sit dit in 'n bondel op die bed neer en met moeite begin jy dit maar aanmekaar weef...want maak nie saak wat nie, hulle is mos familie. Jy gaan wys dat jy 'n beter persoon is en daarom steek jy jou trots in jou sak, lig jou kop op....en sit jou eie masker vir die wêreld op.

As een lappie sê: "Wê!"...dan wil jy weet waar kan jy help en wat kan daar gedoen word. Hierdie lappies wys baie gou hulle ware kleure. Soms is dit gou genoeg om dan hierdie einste ou lappietjietjie van jou af te skeur en sommer in die verdompde asblik te gooi. Party klou soos stront aan 'n wolkombers...net met 'n beter reuk as stront. Later as jy goed ruik, kom jy agter dat hier darem nou 'n lappie aan jou laswerk vas is wat erg na stront ruik...soms soos 'n hele strontplaas. Flippit! Jy wil nie eers met 'n ander man se hande daaraan vat nie, maar tog kry jy dan die lang.... lang..... baie lang snoeiskêr uit en knip daai ou lappie flenters.

Soos die tyd aangaan, gaan jy dikwels vind die mense om jou wat die beste lappies is om jou laswerk te voltooi, is vriende en vriendinne met goue harte. Wat jou ken vir wie jy is en jou nooit
wil verander nie. Ek het 4 sulke vriendinne en 4 sulke vriende. In my laswerk, teen my hart, met die fynste goud geweef, is my 2 pragtige kinders en so kortkoppie agter my 2 "brats", is elkeen van hierdie vriendinne en vriende ook met goue garing aan my vasgewerk.

Ek het eerder 'n laslappie kombers van opregtheid, menslikheid, omgee, wedersydse respek, deel in jou seer en geluk, as een van skynheiligheid, twee-gesigheid, jaloesie, afguns en valsheid. Ek moet sê...ek mis my garingdraadjie wat uit my lewe weggeskeur is so amper 3 jaar gelede, wat toe juis veroorsaak het dat my laslappie kombersie uitmekaar gedondor het...maar "al things considered"....my laslappies kombers wat ek nou het, pas my soos 'n handskoen...dit is net sy draadjie van egtheid wat kortkom, maar ek weet, eendag in die hemel sal ons weer op"patch".